نقش مهارت های ارتباطی در انتخاب سبک رهبری مدیران رسانه های ورزشی استان اصفهان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان

2 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی کردستان

3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی سنندج

چکیده

این تحقیق با هدف بررسی رابطه بین مهارت­های ارتباطی با سبک‌های رهبری انجام شد. روش تحقیق از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی بود و به‌صورت میدانی اجرا شد. 165 نفر از مدیران رسانه­های ورزشی استان اصفهان با استفاده از روش نمونه­ گیری تصادفی موردبررسی قرار گرفتند. برای جمع­آوری داده­ ها، پرسشنامه استاندارد چندعاملی رهبری MLQ-X5 و پرسشنامه مهارت‌های ارتباطی بارتون جی­ای مورد استفاده قرار گرفت. از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون تحلیل واریانس اندازه‎های تکراری برای تحلیل داده­ ها استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که 58/5% از گروه نمونه داری سبک رهبری تحول‌گرا، 40% سبک رهبری عمل‌گرا و تنها 1/5% دارای سبک رهبری عدم مداخله بودند. آزمون تحلیل واریانس اندازه­های تکراری نشان داد که بین میانگین سه سبک رهبری تفاوت معنادار وجود دارد و کارشناسان از سبک‎های رهبری تحول‌گرا و عمل‌گرا به­طور معنا­داری بیشتر از سبک رهبری عدم مداخله استفاده می­کنند. همچنین بین سبک رهبری تحول‌گرا و مبادله­ای با مهارت‎های ارتباطی رابطه مستقیم و معنا‎داری وجود دارد.

عنوان مقاله [English]

The Relationship between communication skills and leadership styles among Isfahan’s sport media managers

نویسندگان [English]

  • Rasoul Nazari 1
  • Iraj Dadkhah 2
  • Mozafar Yektayar 3
1 Islamic Azad University of Khorasghan
2 Islamic Azad University of Kurdistan
3 Islamic Azad University of Sanandaj
چکیده [English]

This study aimed to find the relationship between communication skills and leadership styles. The methodology of this field study was descriptive-correlation. A sample of sixty five Isfahan’s Media managers who were chosen randomly participated in this study. The standard multi-factor leadership questionnaire and communication skills questionnaire were used to collect data. The collected data was analyzed using Pearson’s correlation test and repeated measures ANOVA. The results showed that 58.5 percent of the sample had transformational leadership style, 40 percent had pragmatic leadership style, and only 1.5 percent had Laissez-Faire leadership style. Repeated measures ANOVA showed a significant difference between the means of the three styles. It also showed that experts’ use of transformational and pragmatic leadership styles was significantly higher than their use of Laissez-Faire leadership style. Transformational and transactional leadership styles also had significantly positive relationship with communication skills.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Communication Skills
  • Leadership Styles
  • Sport media managers

الوانی، مهدی (1386). مدیریت عمومی. نشر نی. تهران

انورالخولی، امین (1381). ورزش و جامعه. ترجمه حمیدرضا شیخی، مشهد: بنیاد پژوهش­های اسلامی آستان قدس رضوی و تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت).

آهنچیان، محمدرضا و منیدری، رمضانعلی (1383). "رابطه مهارت‌های ارتباطی مدیران با سلامت سازمانی". پژوهشنامه علوم انسانی و اجتماعی، شماره 12، 60-41.

سلطانی‌پور زندی، حسن. (1387). "مقایسه سبک‌های رهبری تحول‌گرا و عمل‌گرای مسئولین هیأت‌های ورزشی استان گیلان". پژوهش در علوم ورزشی، شماره 19، 205-191.

عاشوری، محمد (1387). رابطه بین مهارت‌های ارتباطی کارکنان و رضایت مشتریان اداره کل تأمین اجتماعی استان قم. پایان نامه کارشناسی ارشد، رشته مدیریت دولتی گرایش منابع انسانی، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، پردیس قم.

غفوری، فرزاد؛ گنجوی، فریده اشرف؛ دهقان، آیت‌الله و حسینی، سیده‌ مهسا. (1388). "ارتباط بین سبک رهبری مدیران با خلاقیت معلمان تربیت‌بدنی". نشریه مدیریت ورزشی، شماره 2، 234-215.

فرهنگی، علی ­اکبر؛ شاه‌ میرزایی، وحید و حسین‌زاده، علی (1384). نظریه ­پردازان و مشاهیر مدیریت. تهران: نشر فر اندیش.

نادری‌جهرمی، مسعود (1381). تعیین مهارت‌ها و شایستگی‌های مدیران سازمان تربیت‌بدنی از دیدگاه خود و ارائه یک الگوی مدیریتی. رساله دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه تربیت معلم تهران.

نظری، رسول؛ احسانی، محمد؛ اشرف گنجوی، فریده و قاسمی، حمید (1391). "اثرات مهارت­های ارتباطی و ارتباطات بین فردی بر اثربخشی سازمانی مدیران ورزشی ایران و ارائه الگو". نشریه مطالعات مدیریت ورزشی، شماره 16، 174-157.

Bass, B.M. & Riggio, R.E. (2006). Transformational leadership. Mahwah. New Jersey: Lawrence Erlbaum Association, Inc.

Doherty, A.Y. & Danylchuk, K.E. (1996). “Transformational and transactional leadership and impact of inter university athletic administrators”. Journal of sport management, 11, 275-285.

English, D.E.; Manton, E.J. & Walker, J. (2007).”Human resource perceptions of selected communication competencies”. Education, 127, 410–418.

Humphreys J.H. & Einstein W.O. (2003). “Nothing new under the sun: transformational leadership from a historical perspective”; Management Decision, 41,85-95.

Ipinmaoroti, O.A.(2005). Exhibition of transformational leadership behavior by Nigerian college coaches: Effects on athletes' satisfaction on individual performance, Tai solarin university of education  1-7.

Jung, D.­I. &  Sosik, J.J. (2002). “Transformational Leadership in Work Groups, the Role of Empowerment, Cohesiveness, and Collective – Efficacy on Perceived Group Performance”. Small Group Research.33,313-336.

Poczwardowski, A.;  Barott J.E. & Henschen, K.P. (2002). “The athlete and coach: Their relationship and its meaning”. Results of an interpretative study. Int. J. Sport Psychol, 33, 116–140.