رسانه های ورزشی
سپیده یحیوی؛ مجتبی احمدی؛ امیر دانا؛ زین العابدین فلاح؛ طاهر بهلکه
چکیده
هدف از این پژوهش، بازشناسی نقش رسانههای تعاملی در چارچوب عدالت اجتماعی سازمانهای ورزشی ایران بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل تماتیک انتخاب شد. مشارکتکنندگان شامل صاحبنظران دانشگاهی در گرایشهای مدیریت ورزشی، رسانه ورزشی، جامعهشناسی ورزشی و روانشناسی ورزشی (اساتیدی که حداقل 2 الی 3 کار پژوهشی مرتبط با موضوع پژوهش ...
بیشتر
هدف از این پژوهش، بازشناسی نقش رسانههای تعاملی در چارچوب عدالت اجتماعی سازمانهای ورزشی ایران بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل تماتیک انتخاب شد. مشارکتکنندگان شامل صاحبنظران دانشگاهی در گرایشهای مدیریت ورزشی، رسانه ورزشی، جامعهشناسی ورزشی و روانشناسی ورزشی (اساتیدی که حداقل 2 الی 3 کار پژوهشی مرتبط با موضوع پژوهش داشتهاند) و مدیران سازمانهای ورزشی نظیر وزارت و ادارات ورزش و جوانان و فدراسیونهای ورزشی که به روش نمونهگیری هدفمند انتخابشدهاند (16 نفر). ملاک اتمام مصاحبهها رسیدن به اشباع نظری بود. ابزار پژوهش شامل مصاحبه (نیمه ساختارمند) بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی گردید. جهت تحلیل یافتهها از روش تحلیل مضمون استفاده شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراجشده مدل پژوهش شامل 6 مضمون فراگیر، 14 مضمون سازمان دهنده و 42 مضمون پایه بود. شبکه مضامین شناسایی شده، یک مدل چندسطحی از روابط بین رسانههای تعاملی و عدالت اجتماعی را نشان میدهد که در آن آموزش و فناوری بهعنوان زیربنای مدل عمل کرده، شفافیت رسانهای بهعنوان یک واسطه کلیدی ایفای نقش میکند، عدالت اجتماعی بهعنوان هدف نهایی دنبال میشود، و شایستهسالاری به همراه حمایت عمومی این اهداف را تقویت میکنند. در نهایت، این مدل بر گسترش فرهنگ عدالت اجتماعی تأثیر میگذارد. با توجه به نتایج پژوهش پیشنهاد میشود که سازمانهای ورزشی باید بهصورت دورهای نیازهای آموزشی کارکنان خود را ارزیابی کنند و برنامههای آموزشی و فناوری مناسب ارائه دهند. همچنین سازمانها باید از رسانههای نوین برای بهینهسازی فرآیندهای مدیریت منابع انسانی و افزایش کارایی استفاده کنند.
رسانه های ورزشی
منصوره ابوجعفری؛ اسرا عسکری؛ محمد علی نودهی؛ زین العابدین فلاح؛ طاهر بهلکه
چکیده
این پژوهش باهدف طراحی استراتژیهای رسانهای برای مقابله با تهاجمات فرهنگی و اجتماعی در حوزه ورزش انجام شد. روش تحقیق از نوع کیفی و تحلیل مضمون بود که دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با 17 نفر از کارشناسان، پژوهشگران و متخصصان حوزه رسانه و ورزش گردآوری شد. معیار انتخاب نمونه ها، داشتن حداقل 5 سال سابقه شغلی و تحصیلات ...
بیشتر
این پژوهش باهدف طراحی استراتژیهای رسانهای برای مقابله با تهاجمات فرهنگی و اجتماعی در حوزه ورزش انجام شد. روش تحقیق از نوع کیفی و تحلیل مضمون بود که دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با 17 نفر از کارشناسان، پژوهشگران و متخصصان حوزه رسانه و ورزش گردآوری شد. معیار انتخاب نمونه ها، داشتن حداقل 5 سال سابقه شغلی و تحصیلات حداقل کارشناسی بود. نمونهگیری بهصورت هدفمند با رویکرد ملاک محور انجام شد. روایی(محتوا و همزمان) و پایایی(توافق بین کدگذاران) مصاحبهها به تأیید رسید. یافتهها نشان داد که 7 مضمون فراگیر تولید محتوای فرهنگی-ورزشی، تقویت سواد رسانهای عمومی، بهرهگیری از فناوریهای نوین، ایجاد اتحاد رسانهای داخلی، مقابله با پیامهای مخرب خارجی، ترویج ورزش بهعنوان ابزار فرهنگی و تدوین سیاستهای کلان رسانهای، 24 مضمون سازماندهنده و 112 مضمون پایه از راهبردهای مقابله با تهاجم فرهنگی و اجتماعی در ورزش است. این پژوهش نشان میدهد که رسانههای ورزشی، فراتر از نقش سنتی خود در اطلاعرسانی، میتوانند بهعنوان ابزاری مؤثر در مدیریت چالشهای فرهنگی و اجتماعی عمل کنند. یافتهها حاکی از آن است که هماهنگی میان سیاستهای رسانهای، تقویت زیرساختهای داخلی، و توسعه تعاملات فرهنگی از طریق رسانههای ورزشی، میتواند به حفظ ارزشهای بومی و مقابله با تأثیرات فرهنگی مخرب کمک کند. در این راستا، تدوین و اجرای سیاستهای رسانهای کارآمد، نهتنها به ارتقای هویت ملی کمک میکند، بلکه بستری برای توسعه پایدار رسانههای ورزشی و تقویت مشارکت عمومی فراهم میآورد.